လူအများက ဘုရားသခင်ဟာ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြပြီး အဲဒါက လုံးဝမှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က “ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို ကုသပေးစေချင်ရင် ကျွန်တော့်ကို ကုသပေးမှာပဲ” လို့ ပြောကြပြီး အဲဒါကပဲ အရာအားလုံး စတင်ခဲ့တာပါ။ ဘုရားသခင်ဟာ လူတိုင်းအတွက် ကယ်တင်ခြင်းလိုမျိုးကို လိုလားပေမယ့် လူတွေမှာ တုံ့ပြန်မလား မတုံ့ပြန်ဘူးလားဆိုတာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိပါတယ်။ တခြားအချက်တွေလည်း ရှိပါတယ်၊ အကြီးမားဆုံးအချက်တစ်ခုကတော့ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော်တို့လက်ထဲ ထည့်ပေးပြီးသားအရာပါပဲ။
ယေရှုသည် အုပ်စိုးခွင့်အာဏာရှိသမျှ၊ အခွင့်အာဏာရှိသမျှနှင့် နာမတော်သည် နာမတော်အားလုံးထက် သာလွန်တော်မူ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် လှည့်၍ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အမှုတော်များနှင့် သာ၍ကြီးမြတ်သော အမှုတော်များကိုပင် ပြုမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ အပ်နှံထားပြီးဖြစ်သည်။
ဆင်းရဲသားတွေအတွက် သတင်းကောင်းကတော့ ဆင်းရဲနေစရာမလိုပါဘူး။ ဖျားနာသူတွေအတွက် သတင်းကောင်းကတော့ ဖျားနာနေစရာမလိုပါဘူး။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနဲ့ ဖျားနာမှုလိုမျိုးအရာတွေတောင် ယေရှုရဲ့နာမတော်အောက်မှာ ရှိတဲ့နာမည်တွေပါပဲ။
ဒါကြောင့် အဲဒီအရာတွေက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ဘဝမှာ ပေါ်လာနေတုန်းပဲဆိုရင် ဘုရားသခင်ဟာ တန်ခိုးကြီးသလားဆိုတာ မေးခွန်းမဟုတ်ပါဘူး။ မေးခွန်းက ကျွန်ုပ်တို့ ဘာတွေ လိုအပ်နေလဲဆိုတာပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပြောနေတာက ဒီရိုးရှင်းတဲ့ အတွေးအခေါ်ပါ။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို သဘာဝတရားမှာ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ပြောပြီးရင် အဲဒီထဲကို စူပါကို ထည့်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါကပဲ သဘာဝလွန်ရလဒ် လာတာပါ။
ဒါက ဘာနဲ့မဆို သက်ဆိုင်ပါတယ်။ သင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေး၊ မိသားစု၊ ငွေကြေး၊ ဆက်ဆံရေးတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သင်ဟာ သူ့ရဲ့ ဦးဆောင်မှုကို အခြေခံပြီး နာခံမှု ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းပြီးရင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ လုပ်နိုင်တာတွေကို လုပ်ဆောင်ပါတယ်။
မဿဲ ၁၇:၂၇ မှာ ယေရှုက ပေတရုကို ဗိမာန်တော်အခွန်ဆောင်ဖို့ ငါးမျှားဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ ပထမဆုံးငါးရဲ့ပါးစပ်ထဲမှာ ငွေရှိလိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲဒါက အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမယ့် အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ခုကို သတိပြုပါ။
ပေတရု ငါးမျှားသွားရတယ်။
သူဘယ်တော့မှမသွားခဲ့ရင် အံ့ဖွယ်အမှုက ဘယ်တော့မှပေါ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ အထောက်အပံ့ရှိပေမယ့် လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ သဘာဝခြေလှမ်းက မှော်ဆန်တဲ့ရလဒ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့တယ်။
၄ ရာ ၄ မှာ မုဆိုးမတစ်ယောက်ဟာ ဧလိရှဲဆီ ተመሳሳይ መስፈርትနဲ့ ရောက်လာပါတယ်။ သူမမှာ ဆီအိုးလေးတစ်လုံးပဲ ရှိတယ်။ သဘာဝအရ အဲဒါက ဘာကိုမှ ဖြေရှင်းဖို့ မလုံလောက်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘုရားသခင်က သင်မှာမရှိတာနဲ့ မစပါဘူး။ သင်မှာရှိတာနဲ့ စတင်ပါတယ်။
လူအများစုက သူတို့မှာ ပေးစရာဘာမှမရှိဘူးလို့ ထင်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ကားပြင်နိုင်မလား၊ ပိုက်ပြင်သမား၊ ဒါမှမဟုတ် လျှပ်စစ်ပညာရှင် ဖြစ်နိုင်မလား။ အဲဒါက မင်းရဲ့အစပဲ။
ဧလိရှဲက သူမကို ဗလာအိုးတွေ သွားယူဖို့ ပြောပါတယ်။ နည်းနည်းလေးမဟုတ်ဘဲ ရနိုင်သလောက် များများယူဖို့ပါ။ အဲဒါက သူမရဲ့ သဘာဝအတိုင်း လုပ်ရမယ့် ခြေလှမ်းပဲ။
သူမသည် စွမ်းရည်ကို ယူဆောင်လာပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။
ဗလာအိုးတွေရှိနေသရွေ့ ဆီတွေက ဆက်စီးဆင်းနေဦးမှာပါ။ အိုးတွေကုန်သွားတဲ့အခါ အံ့ဖွယ်အမှုက ရပ်တန့်သွားပါတယ်။ အဲဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ပုံရိပ်ပါပဲ။ ဘုရားသခင်က မင်းယူဆောင်လာတာကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မယ်။
သူမဟာ ဆီကိုရောင်းပြီး အကြွေးဆပ်ကာ ကျန်တာကို အသုံးပြုပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုပါတယ်။ ဘုရားသခင် ဒီလိုပဲ လုပ်ဆောင်ပါတယ်။ ကိုယ်တော့်လက်ထဲ အပ်နှံထားတဲ့အရာကို ကိုယ်တော် များပြားစေတယ်။
သူမသည် သူမ၏အပိုင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏အပိုင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
မဿဲ ၈ မှာ နူနာစွဲသူတစ်ယောက် ယေရှုဆီလာပြီး “ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် အကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်တော်မူ၏” လို့ ပြောတယ်။ သူ့ရဲ့ယုံကြည်ခြင်းက ယေရှုဆီရောက်ပြီး တို့ထိခံရဖို့ပါပဲ။ ယေရှုက အဲဒီအဆင့်မှာပဲ တုံ့ပြန်တယ်။ သူ့ကို တို့ထိပြီး ချက်ချင်းပဲ ကုသပေးတယ်။
ထိုအခါ တပ်မှူးတစ်ဦးရောက်လာပြီး “နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိန့်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်၏အစေခံသည် ကျန်းမာလာပါလိမ့်မည်။” ဟုဆိုသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ယေရှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကြွလာရန် မလိုအပ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ယေရှုက ကွဲပြားစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိန့်တော်မူပြီး အစေခံသည် ကျန်းမာလာပါသည်။
တင်းကျပ်တဲ့ ပုံသေနည်းဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဘုရားသခင်က သင့်ရဲ့ယုံကြည်ခြင်းရှိရာနေရာမှာ သင့်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။ သင့်ရဲ့တာဝန်က ယုံကြည်ခြင်းနဲ့ လုပ်ဆောင်ပြီး ဘုရားသခင်ပေးတဲ့ သဘာဝခြေလှမ်းကို လှမ်းဖို့ပါပဲ။ ကျန်တာတွေကို ကိုယ်တော် ကိုင်တွယ်ပါတယ်။
မနာခံမှုက ဆန့်ကျင်ဘက်ကို သက်ရောက်ပါတယ်။ ဘုရားသခင်က ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ပြောပြီး သင်က လျစ်လျူရှုမယ်ဆိုရင် ဆက်ဆံရေးပြတ်တောက်သွားပါလိမ့်မယ်။ သဘာဝအတိုင်း နာခံမှုမရှိရင် မှော်ဆန်တဲ့ရလဒ်ကို မျှော်လင့်လို့မရပါဘူး။
ကျွန်မ အသက်ကြီးလာပေမယ့် ငယ်ငယ်ကလို နေထိုင်ခဲ့တယ်။ အစားအသောက်ညံ့ဖျင်းတယ်၊ လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်ဘူး၊ ထိုင်နေခဲ့တယ်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ကျွန်မကို “မင်း အားကစားခန်းမသွားရမယ်” လို့ အဆက်မပြတ် တွန်းအားပေးနေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ လျစ်လျူရှုခဲ့တယ်။
အဲဒါက ကျွန်မ အရမ်းနေမကောင်းဖြစ်လာတဲ့အထိ အတော်ကြာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ရုတ်တရက် ဆရာဝန်ဆီသွားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်သွားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက ဘာမှအားထုတ်စရာမလိုလို့ပါ။
ဆရာဝန်က စစ်ဆေးမှုတွေလုပ်ပြီး ပြဿနာစာရင်းတစ်ခုနဲ့ ပြန်လာခဲ့တယ်။ သူ့အဆိုအရ ကျွန်တော်က ကပ်ဘေးကြီးဆီ အမြန်ဦးတည်နေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ဆီးချိုရောဂါသည်လို့ တံဆိပ်ကပ်ဖို့ ကြိုးစားပြီး ဆေးစာတွေ အများကြီးပေးခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ်။ အဲဒီတံဆိပ်နဲ့ သဘောမတူဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မကောင်းတဲ့အကျင့်တွေကို ဝန်ခံပေမယ့် အဲဒီလက္ခဏာကို လက်မခံခဲ့ဘူး။
သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ဆေးညွှန်းနှစ်ခုကိုသာ သောက်သုံးရန် မိန့်တော်မူပြီး အားလုံးကို မသောက်ရန် မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏ သဘာဝအလျောက် အစိတ်အပိုင်းအတွက် ရှင်းလင်းသော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးတော်မူ၏။
သူက အစားအသောက်ကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲဖို့၊ keto နီးပါး လုပ်တော့မယ်လို့ ပြောတယ်။ သကြားနဲ့ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်တွေကို ဖြတ်ဖို့ပြောတယ်။ တစ်ပတ်ကို အနည်းဆုံး ငါးရက် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ ပြောတယ်။
ပြီးတော့ သူက တခြားတစ်ခုကို ထပ်ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေချိန်မှာ ကုသပေးနေတဲ့ ကျမ်းစာတွေကို နားထောင်ဖို့နဲ့ ဆုတောင်းနေဖို့ ပြောပါတယ်။
ကျွန်မက အဲဒီညွှန်ကြားချက်တွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လိုက်နာခဲ့တယ်။ အစားအသောက်ကို ပြောင်းလဲခဲ့တယ်။ အားကစားခန်းမမှာလည်း ပုံမှန်လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခဲ့တယ်။ လိုအပ်ရင် ချိန်ညှိခဲ့တယ်၊ သွေးတွင်းသကြားဓာတ် အရမ်းနည်းသွားတဲ့အခါတောင် ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်တွေကို ပြန်ထည့်ခဲ့တယ်။ သူပြောသမျှ ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တယ်။
အဲဒါက အဓိကပါ။ မှားယွင်းတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ လုံလောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးသွားတဲ့အခါ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ" လို့ တုံ့ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာပါတယ်။
သုံးလလောက်အတွင်းမှာပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးတွင်းသကြားဓာတ် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ A1C သွေးတွင်းသကြားဓာတ်က ထက်ဝက်နီးပါး လျော့ကျသွားခဲ့ပါတယ်။ အရာအားလုံးက မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပါတယ်။ သဘာဝအတိုင်း ကြည့်ရင် ဒီလိုပြောင်းလဲမှုမျိုးက အထင်ကြီးစရာပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။
ကျွန်တော်က သဘာဝအတိုင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ သူက စူပါကို ထည့်လိုက်တယ်။
အဲဒီတိုးတက်မှုတွေ ရှိလာပြီးနောက်မှာတောင် ဆရာဝန်က ဆေးဝါးတွေ ပိုတိုက်တွန်းပြီး ရောဂါရှာဖွေမှုကိုပဲ အားကောင်းအောင် ကြိုးစားနေဆဲပါ။ ကမ္ဘာကြီးက အဲဒီလိုပဲ လုပ်ပါတယ်။ ပြဿနာတွေနဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါတယ်။ ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်နေတဲ့အရာကို ထည့်မတွက်ပါဘူး။
တစ်ချိန်ချိန်မှာတော့ ကျွန်မကို စိတ်ပျက်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆုတောင်းခြင်းနဲ့ အားပေးမှုတွေကတစ်ဆင့် ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်မ သဘောပေါက်လာခဲ့တယ်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က လိမ်ညာမှုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်။ စနစ်က အမြဲတမ်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဘုရားသခင် သင့်ဘဝမှာ လုပ်ဆောင်နေတဲ့အရာကို ကျော်လွန်မသွားပါဘူး။
ဒါက အရာအားလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ ငွေကြေး၊ ဆက်ဆံရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ သင်ကိုင်တွယ်နေတဲ့ မည်သည့်အရာမဆို။ သင့်ရဲ့တာဝန်က သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဆီသွားပြီး “ကျွန်ုပ်ရဲ့ သဘာဝခြေလှမ်းက ဘာလဲ” လို့ မေးဖို့ပါ။
ကိုယ်တော်သည် သင့်အား မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထားခဲ့မည်မဟုတ်ပါ။ သင်တာဝန်ယူရမည့် တစ်စုံတစ်ခုရှိပါက ကိုယ်တော်သည် သင့်အား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိမ့်မည်။
ဘုရားသခင်က ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ပြောတဲ့အခါ သင်လုပ်တယ်။ ငြင်းခုံတာမျိုး မလုပ်ဘူး။ နှောင့်နှေးတာမျိုး မလုပ်ဘူး။ ညှိနှိုင်းတာမျိုး မလုပ်ဘူး။ နာခံရမယ်။ ပြီးရင် သူကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်လို့ ယုံကြည်ရမယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သဘာဝလွန်အရာတွေ ဝင်လာတာ။
သင့်ဘဝရဲ့ ကဏ္ဍတစ်ခုမှာ လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်ရင် ပထမဆုံးခြေလှမ်းက အဲဒါကို ဝန်ခံပြီး ဘုရားသခင်ကို မေးမြန်းဖို့ပါပဲ။ အဲဒါမှာ ရှက်စရာမရှိပါဘူး။ ဘုရားသခင်ဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဖခင်တစ်ပါးပါ။ သင့်ကို လမ်းညွှန်ပေးချင်ပါတယ်။ သင့်ဘဝမှာ တန်ခိုးကြီးစွာ လှုပ်ရှားနိုင်အောင် သင့်ကို ဟန်ချက်ညီအောင် ပို့ဆောင်ပေးချင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဒီကနေစပြီး သင့်ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့်ကို ဘုရားသခင် ပြသပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်စွာ မျှော်လင့်ပါ။ ကိုယ်တော် ပြသတဲ့အခါ လုပ်ဆောင်ပါ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ သဘာဝကို လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ဘုရားသခင်က စူပါကို ထပ်ထည့်ပေးလိမ့်မယ်။
