មានអ្វីមួយដ៏មានឥទ្ធិពលអំពីការបើកព្រះគម្ពីរ ហើយអានអ្វីមួយដែលអ្នកបានឃើញមួយរយដង ប៉ុន្តែវាស្រាប់តែមានជីវិតឡើងវិញតាមរបៀបថ្មីទាំងស្រុង។ នោះក៏ព្រោះតែនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាសៀវភៅមួយក្បាលនោះទេ។ វាមានជីវិត និងសកម្ម ហើយវាគឺជាព្រះជាម្ចាស់ដែលកំពុងមានបន្ទូលដោយផ្ទាល់ទៅកាន់អ្នក។
ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់កំពុងមានបន្ទូល អ្នកមិនចាំបាច់ទាយទេ។ ទ្រង់បានប្រទានព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដល់អ្នក ហើយទ្រង់បានប្រទានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដល់អ្នក។ គ្មានលេសណាមួយសម្រាប់ការមិនស្គាល់ទ្រង់ទេ ពីព្រោះទ្រង់បានប្រទានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកត្រូវការរួចហើយ។
ព្រះគម្ពីរចែងថា មនុស្សស្លាប់ដោយសារខ្វះចំណេះដឹង ហើយនោះមិនមែននិយាយអំពីបញ្ញា ឬការអប់រំនោះទេ។ វាមិនមែនអំពីអ្វីដែលអ្នករៀននៅលើ Google ឬរយៈពេលដែលអ្នកនៅសាលារៀននោះទេ។ វានិយាយអំពីការស្គាល់ព្រះ។
មនុស្សវិនាសព្រោះពួកគេមិនដឹងថាព្រះជានរណា ហើយពួកគេមិនយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់។ នៅពេលដែលអ្នកមិនស្គាល់ទ្រង់ អ្នករស់នៅក្រោមអ្វីដែលមានសម្រាប់អ្នក។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកពិតជាស្គាល់ទ្រង់ អ្វីៗទាំងអស់នឹងផ្លាស់ប្តូរ។
នោះហើយជាមូលហេតុដែលថ្ងៃនេះគឺនិយាយអំពីវិវរណៈ។ ពីព្រោះនៅពេលដែលអ្នកឃើញថាទ្រង់ជានរណាពិតប្រាកដ នោះគ្មានអ្វីអាចបញ្ឈប់អ្នកបានឡើយ។
នៅក្នុងយ៉ូហានជំពូកទី 14 ព្រះយេស៊ូវចាប់ផ្តើមដោយសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ដ៏មានឥទ្ធិពលមួយថា ៖
«កុំឲ្យចិត្តអ្នករាល់គ្នាថប់បារម្ភឡើយ ចូរទុកចិត្តលើព្រះ ហើយទុកចិត្តលើខ្ញុំដែរ»។
ទ្រង់បន្តមានបន្ទូលថា ទ្រង់កំពុងរៀបចំកន្លែងមួយសម្រាប់យើង ហើយទ្រង់នឹងយាងមកវិញដើម្បីនាំយើងទៅទីនោះ។ នោះគ្រាន់តែជារឿងគួរតែជំរុញអ្វីមួយនៅក្នុងអ្នក។ ព្រះដ៏បង្កើតអ្វីៗទាំងអស់កំពុងរៀបចំកន្លែងមួយសម្រាប់អ្នកដោយផ្ទាល់។
នេះជាកន្លែងដែលការយល់ដឹងអំពីពិធីមង្គលការរបស់ជនជាតិយូដាផ្លាស់ប្តូរអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ នៅក្នុងវប្បធម៌នោះ នៅពេលដែលគូស្វាមីភរិយាមួយគូបានភ្ជាប់ពាក្យ វាមានកាតព្វកិច្ចដូចអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែរ។ កូនកំលោះនឹងចេញទៅរៀបចំកន្លែងមួយ ហើយមានតែពេលដែលឪពុកយល់ព្រមប៉ុណ្ណោះ ទើបគាត់អាចត្រឡប់មកវិញសម្រាប់កូនក្រមុំរបស់គាត់។
កូនក្រមុំមិនដឹងថ្ងៃ ឬម៉ោងទេ ដូច្នេះនាងនៅតែត្រៀមខ្លួន។ ពេលគាត់មកដល់ វាមិនស្ងាត់ទេ។ មានសំឡេងត្រែ ការអបអរសាទរ និងក្បួនដង្ហែរនៅពេលដែលគាត់មកយកនាងទៅ។
នោះជាអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងពិពណ៌នា។ ទ្រង់កំពុងរៀបចំកន្លែងមួយ ហើយទ្រង់កំពុងរង់ចាំព្រះវរបិតាមានបន្ទូលថាដល់ពេលហើយ។ បន្ទាប់មកទ្រង់នឹងយាងមកវិញសម្រាប់កូនក្រមុំរបស់ទ្រង់។
ពេលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា «អ្នករាល់គ្នាស្គាល់ផ្លូវហើយ» ពួកសិស្សបានឆ្លើយដោយស្មោះត្រង់។ ពួកគេបាននិយាយថាពួកគេមិនដឹងទេ។
ព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយតបដោយសេចក្ដីពិតដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងអស់ថា ៖
«ខ្ញុំជាផ្លូវ ជាសេចក្តីពិត និងជាជីវិត។ គ្មានអ្នកណាអាចទៅឯព្រះវរបិតាបានឡើយ លើកលែងតែតាមរយៈខ្ញុំ»។
បន្ទាប់មក ទ្រង់បានបង្វែរទស្សនៈរបស់ពួកគេភ្លាមៗ។ ទ្រង់មានបន្ទូលប្រាប់ពួកគេថា ចាប់ពីពេលនេះទៅ ពួកគេស្គាល់ព្រះវរបិតា ហើយបានឃើញទ្រង់។
សូមគិតអំពីរបៀបដែលវាបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងលឿន។ មួយសន្ទុះពួកគេនិយាយថាពួកគេមិនស្គាល់ទ្រង់ ហើយពេលបន្ទាប់ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថាពួកគេស្គាល់ទ្រង់។ ដូច្នេះឥឡូវនេះសំណួរក្លាយជា តើអ្នកនឹងជឿពាក្យរបស់អ្នកណា?
នេះជាកន្លែងដែលយើងតែងតែជាប់គាំង។ យើងនិយាយអ្វីមួយដូចជា "ខ្ញុំពិតជាមិនស្គាល់ព្រះទេ" ឬ "ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធនឹងទ្រង់ទេ"។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលរួចហើយថា អ្នកស្គាល់ទ្រង់។
ដូច្នេះឥឡូវនេះអ្នកមានការសម្រេចចិត្តមួយដែលត្រូវធ្វើ។ តើអ្នកនឹងជឿលើអារម្មណ៍របស់អ្នក ឬអ្នកនឹងជឿព្រះយេស៊ូវ? ប្រសិនបើទ្រង់មានបន្ទូលថាអ្នកស្គាល់ទ្រង់ នោះអ្នកស្គាល់ទ្រង់ហើយ។ នោះជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអ្វីៗទាំងអស់។
បន្ទាប់មក ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលមួយដែលមនុស្សភាគច្រើនបានអានរួចទៅហើយថា៖
«អ្នកណាដែលជឿលើខ្ញុំ នោះនឹងធ្វើការដូចដែលខ្ញុំបានធ្វើ ហើយថែមទាំងធ្វើការធំជាងនេះទៅទៀត»។
នោះមិនមែនសម្រាប់តែក្រុមមនុស្សពិសេសណាមួយនោះទេ។ លោកមិនបាននិយាយថា គ្រូគង្វាល ឬមនុស្សដែលបានទៅសាលាព្រះគម្ពីរ ឬមនុស្សដែលបានគិតគូរអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនោះទេ។ លោកបាននិយាយថា អ្នកណាដែលជឿ។
បន្ទាប់មក ទ្រង់បន្ថែមអ្វីមួយដែលកាន់តែពិបាកថែមទៀត៖
«អ្នកអាចសុំអ្វីក៏បានក្នុងនាមខ្ញុំ ហើយខ្ញុំនឹងធ្វើវា»។
យើងច្រើនតែអានវាហើយរួញវាភ្លាមៗ។ យើងចាប់ផ្ដើមត្រងវាតាមរយៈដែនកំណត់ និងបទពិសោធន៍របស់យើង។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមិនបានធ្វើឲ្យវាមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលអ្វីទាំងអស់។
មនុស្សជាច្រើនស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការសុំព្រះសម្រាប់រឿងធំៗ ពីព្រោះពួកគេគិតថាវាជារឿងអាត្មានិយម។ ប៉ុន្តែតាមពិតព្រះយេស៊ូវប្រាប់យើងពីមូលហេតុដែលយើងគួរសុំ។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា នៅពេលដែលយើងសុំ ហើយទ្រង់ឆ្លើយតប វានាំមកនូវសិរីល្អដល់ព្រះវរបិតា។
នោះមានន័យថា ការសុំធំមិនមែនជារឿងអាត្មានិយមទេ។ តាមពិតវាជាផ្នែកមួយនៃរបៀបដែលព្រះបង្ហាញអង្គទ្រង់។ ប្រសិនបើអ្នកមិនដែលសុំទេ នោះគ្មានអ្វីសម្រាប់ទ្រង់ដើម្បីធ្វើឡើយ ហើយគ្មានសិរីល្អណាមួយត្រូវបានបង្ហាញឡើយ។
ដូច្នេះ ជំនួសឲ្យការសុំរឿងតូចតាច យើងគួរសុំរឿងធំជាង។ យើងថែមទាំងគួរសុំឲ្យព្រះបង្រៀនយើងពីរបៀបសុំទៀតផង។
នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា ចូរសុំក្នុងព្រះនាមទ្រង់ ទ្រង់មិនមែនគ្រាន់តែមានបន្ទូលអំពីការបន្ថែមពាក្យនៅចុងបញ្ចប់នៃការអធិស្ឋាននោះទេ។ ទ្រង់កំពុងមានបន្ទូលអំពីអត្តសញ្ញាណ។ ការនៅក្នុងព្រះនាមទ្រង់មានន័យថា អ្នកត្រូវបាននាំមកក្នុងគ្រួសាររបស់ទ្រង់។ អ្នកកាន់អំណាចរបស់ទ្រង់ អត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ និងការគ្របដណ្ដប់របស់ទ្រង់។
វាដូចជាអាពាហ៍ពិពាហ៍មួយ។ អ្វីដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ម្នាក់ឥឡូវនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ម្នាក់ទៀត។ នៅពេលដែលអ្នកនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ អ្វីដែលជារបស់ទ្រង់នឹងក្លាយជារបស់ដែលមានសម្រាប់អ្នក។ គ្មានដែនកំណត់លើធនធានរបស់ទ្រង់ទេ។ ទ្រង់ជាម្ចាស់អ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះនៅពេលអ្នកសុំ អ្នកមិនបានសុំប្រភពមានកំណត់នោះទេ។
ព្រះយេស៊ូវមិនបានទុកឲ្យយើងដោះស្រាយរឿងនេះដោយខ្លួនឯងទេ។ ទ្រង់បានសន្យានឹងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។
«ទ្រង់ជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលនាំចូលទៅក្នុងគ្រប់សេចក្ដីពិតទាំងអស់…អ្នករាល់គ្នាស្គាល់ទ្រង់ ពីព្រោះទ្រង់គង់នៅជាមួយនឹងអ្នករាល់គ្នាឥឡូវនេះ ហើយនឹងគង់នៅក្នុងអ្នករាល់គ្នានៅពេលក្រោយ»។
អ្នកមិនស្គាល់ព្រះដោយសារតែអ្នកសិក្សាច្រើនប៉ុណ្ណានោះទេ។ អ្នកស្គាល់ទ្រង់ ពីព្រោះទ្រង់គង់នៅក្នុងអ្នក។
ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបង្រៀនអ្នក រំលឹកអ្នក និងនាំអ្នកទៅរកសេចក្តីពិត។ បើគ្មានទ្រង់ទេ អ្នកអាចអានព្រះគម្ពីរ ហើយនៅតែខកខានអ្វីៗទាំងអស់។ ជាមួយទ្រង់ ព្រះបន្ទូលនឹងមានជីវិត។
ការយល់ច្រឡំដ៏ធំបំផុតមួយគឺរបៀបដែលព្រះកែតម្រូវយើង។ មនុស្សជាច្រើនគិតថាការកាត់ទោសមានអារម្មណ៍ដូចជាសម្ពាធ ភាពអាម៉ាស់ ឬការថ្កោលទោស។ ប៉ុន្តែព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា ទ្រង់ទុកឲ្យយើងមានសន្តិភាព។
«ខ្ញុំកំពុងទុកអំណោយមួយឲ្យអ្នក គឺសន្តិភាពនៃចិត្ត និងចិត្ត»។
ព្រះជាម្ចាស់មិនដឹកនាំតាមរយៈសម្ពាធទេ។ ទ្រង់ដឹកនាំតាមរយៈសន្តិភាព សេចក្តីអំណរ និងសេចក្តីស្រឡាញ់។ សូម្បីតែការកែតម្រូវពីទ្រង់ក៏មកតាមរបៀបដែលនាំមកនូវសេរីភាព មិនមែនភាពអាម៉ាស់នោះទេ។ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថាមានសម្ពាធជាប់លាប់ នោះមិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់ទេ។ នោះជាអ្វីមួយដែលអ្នកត្រូវបដិសេធ។
នៅទីបញ្ចប់ អ្វីៗទាំងអស់ត្រលប់មករកសេចក្តីពិតសាមញ្ញមួយ។ អ្នកទទួលបានពីព្រះដោយសេចក្តីជំនឿ។ នោះហើយជារបៀបដែលអ្នកបានទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ។ អ្នកមិនសមនឹងទទួលបានវាទេ។ អ្នកបានជឿ។
ប៉ុន្តែនៅកន្លែងណាមួយតាមផ្លូវ យើងចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងអំពីការខិតខំរបស់យើងម្តងទៀត។ យើងឆ្ងល់ថាតើយើងបានអធិស្ឋានគ្រប់គ្រាន់ តមអាហារគ្រប់គ្រាន់ ឬធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងបានត្រឹមត្រូវឬអត់។
នៅពេលដែលអ្នកធ្វើដូច្នោះ ជំនឿរបស់អ្នកនឹងផ្លាស់ប្តូរពីព្រះជាម្ចាស់ទៅជាខ្លួនអ្នកវិញ។ ហើយនោះហើយជាអន្ទាក់។
តើអ្វីនឹងផ្លាស់ប្ដូរប្រសិនបើអ្នកចាប់ផ្ដើមការអធិស្ឋានរបស់អ្នកខុសពីមុន? ជំនួសឲ្យការមិនប្រាកដចិត្ត អ្នកចាប់ផ្ដើមដោយទំនុកចិត្ត៖
ព្រះវរបិតាអើយ ទូលបង្គំស្គាល់ព្រះអង្គ។
ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ចែងថា ខ្ញុំស្គាល់ទ្រង់។
ខ្ញុំស្គាល់សំឡេងរបស់អ្នក។
ខ្ញុំដឹងថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅក្នុងខ្ញុំ ហើយដឹកនាំខ្ញុំ។
នោះផ្លាស់ប្តូរអ្វីៗទាំងអស់។ ពីកន្លែងនោះ អ្នកអាចសួរដោយក្លាហាន។ អ្នកអាចជឿទាំងស្រុង។ អ្នកអាចរស់នៅដូចអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលគឺជាការពិត។
ដូច្នេះសូមឲ្យថ្ងៃនេះជាចំណុចចាប់ផ្តើមថ្មីមួយ។ ចាប់ពីពេលនេះតទៅ ព្រះវិញ្ញាណដឹកនាំអ្នក។ ចាប់ពីពេលនេះតទៅ អ្នករាល់គ្នាជឿអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូល។ ពីព្រោះប្រសិនបើទ្រង់មានបន្ទូលថា អ្នកស្គាល់ទ្រង់ នោះអ្នកស្គាល់ទ្រង់ហើយ។
